- 2025-05-13 13:01:34
Ձվարանի քաղցկեղ
Ձվարանի քաղցկեղը (օվարիումի կարցինոմա) կանանց մոտ տարածված չարորակ ուռուցք է, որը զարգանում է ձվարաններում։ Այս հիվանդությունն ունի մի շարք ենթատիպեր և կարող է տարբեր ձևերով ընթանալ՝ կախված տեսակից, տարածումից և ախտորոշման փուլից։
Հիմնական տեղեկություններ
Տեսակներ՝
-
Էպիթելիալ – ամենատարածված ձևն է (~90% դեպքերում), սկսվում է ձվարանի արտաքին շերտից։
-
Գերմինատիվ (բջիջներից) – հիմնականում հանդիպում է երիտասարդ կանանց մոտ։
-
Ստրոմալ – սկսվում է հորմոններ արտադրող բջիջներից։
Հիմնական ախտանշաններ
Ձվարանի քաղցկեղը վաղ փուլերում կարող է առանց արտահայտված ախտանշանների ընթանալ։ Ավելի ուշ հնարավոր են հետևյալները՝
-
Որովայնի փքվածություն
-
Ստամոքսի ցավ կամ ճնշման զգացում
-
Շատ արագ հագենալու զգացում
-
Միզելու հաճախականություն կամ շտապողականություն
-
Ծանրություն կամ ցավ որովայնում կամ կոնքում
-
Քաշի անկում՝ առանց պատճառի
-
Ցիկլի խանգարումներ (երբեմն)
Ախտորոշում
Ախտորոշման հիմնական միջոցներն են՝
-
Որովայնի ուլտրաձայնային հետազոտություն (ՈւԶԻ)
-
CT կամ MRI
-
Արյան հետազոտություն (հատկապես CA-125 ցուցանիշ)
-
Բիոպսիա կամ վիրաբուժական միջամտություն
Բուժում
Բուժումը կախված է քաղցկեղի փուլից և տեսակից։ Հիմնական մոտեցումներն են՝
-
Վիրահատություն – ուռուցքի հեռացում, երբեմն ամբողջությամբ՝ ձվարաններ, արգանդ և հարակից հյուսվածքներ
-
Քիմիոթերապիա – դեղորայքով քաղցկեղային բջիջների ոչնչացում
-
Թիրախային թերապիա կամ իմունոթերապիա – որոշ դեպքերում
-
Հետվիրահատական մշտադիտարկում
Կանխատեսում
Եթե վաղ փուլում է հայտնաբերվում, լավ բուժման արդյունքներ կարելի է ստանալ։ Բայց քանի որ շատ դեպքերում ուշ է ախտորոշվում, կանխատեսումը կախված է հայտնաբերման փուլից։
Կանխարգելում և ստուգումներ
-
Ընտանեկան պատմության դեպքում գենետիկ թեստավորում (BRCA1/2)
-
Պարբերական գինեկոլոգիական զննումներ
-
Եթե կա բարձր ռիսկ, երբեմն առաջարկվում է պրոֆիլակտիկ վիրահատություն
Էպիթելիալ ձվարանի քաղցկեղը (epithelial ovarian cancer) ամենատարածված տեսակն է ձվարանի քաղցկեղների մեջ՝ կազմում է բոլոր դեպքերի մոտ 90%-ը։ Այն զարգանում է ձվարանի արտաքին մակերեսը ծածկող էպիթելիալ բջիջներից։
Տեսակներ (ենթատեսակներ)
Էպիթելիալ ձվարանի քաղցկեղն ունի մի քանի ենթատեսակներ՝
-
Սեռոզ (serous) – ամենատարածված ձևը, հաճախ արագ աճող։
-
Բարձր աստիճանի սեռոզ (high-grade serous): ամենատարածված և ագրեսիվ տեսակը։
-
Ցածր աստիճանի սեռոզ (low-grade serous): դանդաղ զարգացող։
-
-
Էնդոմետրիոիդ (endometrioid): հաճախ հանդիպում է նաև էնդոմետրիոզով կանանց մոտ։
-
Մուցինոզ (mucinous): կարող է խառնել աղիքային ուռուցքների հետ։
-
Մաքուր բջջային (clear cell): հազվադեպ տեսակ է, բայց կարող է ագրեսիվ լինել։
-
Անհատիկ բջջային/անհատորոշելի (undifferentiated): երբ բջիջները դժվար է դասակարգել։
Ախտանիշներ
Հաճախ վաղ փուլերում ոչ արտահայտված են, բայց սովորաբար նկատվում են՝
-
Որովայնի փքվածություն
-
Մարսողական խնդիրներ (գազեր, սրտխառնոց)
-
Կոնքի կամ որովայնի ցավ
-
Միզելու հաճախականություն
-
Սնվելուց հետո արագ հագենալու զգացում
-
Քաշի անկում
Ախտորոշում
-
CA-125 արյան թեստ – օգտակար է, բայց ոչ միշտ ճշգրիտ վաղ փուլերում
-
Որովայնի և կոնքի ուլտրաձայնային հետազոտություն
-
CT/MRI/PET սկանավորում
-
Վիրաբուժական ստուգում և բիոպսիա՝ վերջնական ախտորոշման համար
-
BRCA1 և BRCA2 մուտացիաները հանդիսանում են ժառանգական գենետիկ փոփոխություններ, որոնք զգալիորեն աճեցնում են որոշ քաղցկեղների՝ հատկապես ձվարանի և կրծքագեղձի քաղցկեղի առաջացման ռիսկը։
Ի՞նչ են BRCA1 և BRCA2 գեները
-
BRCA1 և BRCA2 (Breast Cancer gene 1/2) գեները մասնակցում են ԴՆԹ-ի վնասվածքների վերականգնմանը։
-
Երբ այս գեները մուտացված են, բջիջները չեն կարողանում ճիշտ վերականգնել ԴՆԹ-ի վնասները, ինչը հանգեցնում է քաղցկեղի զարգացմամբ։
Ռիսկեր մուտացիայի առկայության դեպքում
Քաղցկեղ Բնական ռիսկ բնակչությունում Ռիսկ BRCA1 մուտացիայի դեպքում Ռիսկ BRCA2 մուտացիայի դեպքում Կրծքագեղձի ~12% մինչև 65-75% մոտ 45-70% Ձվարանի ~1.3% 39–60% 11–25% Նշում: Ռիսկերն տարբեր են ըստ գենետիկ ֆոնի և ընտանիքի պատմության։
Ո՞վ պետք է ստանա BRCA թեստավորում
-
Եթե ունեք անձնական կամ ընտանեկան պատմություն՝
-
Կրծքագեղձի կամ ձվարանի քաղցկեղ
-
Երիտասարդ տարիքում ախտորոշում (մինչև 50 տարեկանը)
-
Մի քանի ազգական, ովքեր ունեցել են կրծքագեղձի/ձվարանի քաղցկեղ
-
Երկկողմանի կրծքագեղձի քաղցկեղ
-
Տղամարդկանց կրծքագեղձի քաղցկեղ
-
-
Եթե դուք ունեք էպիթելիալ ձվարանի քաղցկեղ, անկախ ընտանեկան պատմությունից, սովորաբար առաջարկվում է BRCA թեստավորում
Թեստավորման եղանակներ
-
Արյան կամ թուքից գենետիկ թեստ
-
Արժե ստանալ գենետիկ խորհրդատվություն՝ մինչև և հետո
Բուժման ազդեցությունը
-
PARP ինհիբիտորներ
-
Մասնավորապես արդյունավետ են BRCA մուտացիայով ունեցող հիվանդների մոտ (օր.՝ olaparib, niraparib, rucaparib)
-
Օգտագործվում են՝
-
Առաջին գծի քիմիաթերապիայից հետո (maintenance therapy)
-
Կրկնվող հիվանդության դեպքում
-
-
-
Բուժման պլան
-
BRCA մուտացիաները կարող են փոխել վիրահատության և քիմիոթերապիայի ռազմավարությունը
-
Կանխարգելում BRCA մուտացիա ունեցողների համար
-
Պարբերական սկրինինգ (սոնոգրաֆիա, MRI, CA-125) – սահմանափակ օգուտ ունի ձվարանի քաղցկեղի համար
-
Պրոֆիլակտիկ վիրահատություն՝
-
Սալպինգո-օոֆորեկտոմիա (ձվարանների և ձվատարների հեռացում)՝ 35-40 տարեկանից հետո, եթե բեղմնավորման պլան չկա
-
Կրծքագեղձերի պրոֆիլակտիկ մաստեկտոմիա (ընտրովի)
-
Ամփոփում
-
BRCA1/2 մուտացիան զգալիորեն բարձրացնում է ձվարանի քաղցկեղի ռիսկը
-
Այն կարող է փոխանցվել ժառանգաբար
-
Եթե ունեք այս մուտացիան, բժշկի հետ քննարկեք թիրախային թերապիայի, սկրինինգի և կանխարգելիչ միջոցառումների տարբերակները
Ցանկանու՞մ եք նաև օրինակ թեստի արժեքներ, կենտրոններ կամ ինչպես կարելի է անցնել այն՝ կարող եմ օգնել ըստ երկրի կամ տարածաշրջանի։
-
Բուժման հիմնական մոտեցումներ
-
Վիրահատություն (հիստերեկտոմիա + սալպինգո-օոֆորեկտոմիա) – հիմնական ուռուցքի և հարակից օրգանների հեռացում
-
Քիմիոթերապիա – սովորաբար վիրահատությունից հետո (նաև երբեմն՝ նախավիրահատական)
-
Թիրախային թերապիա
-
PARP ինհիբիտորներ՝ հատկապես եթե կա BRCA1/2 մուտացիա
-
-
Իմունոթերապիա – որոշ դեպքերում, հետազոտական մակարդակում
Կանխատեսում (պրոգնոզ)
-
Կախված է քաղցկեղի փուլից, բջջային տիպից, և բուժման արձագանքից
-
High-grade serous տեսակը հաճախ ախտորոշվում է 3-րդ կամ 4-րդ փուլում
-
Վաղ փուլում (I-II) հայտնաբերվելու դեպքում՝ 5-ամյա ողջունակությունը կարող է լինել > 90%
-
Ուշ փուլերում՝ մոտ 30-40%, բայց լավ պատասխան կարող է տրվել թերապիային
Գենետիկ կողմը
-
Շատ դեպքերում կա կապ BRCA1 կամ BRCA2 գեների մուտացիայի հետ։
-
Գենետիկ թեստավորումը կարևոր է՝ թե՛ բուժման պլանավորման, և թե՛ ընտանիքի անդամների ռիսկի գնահատման համար։
Գերմինատիվ ձվարանի քաղցկեղը (germ cell ovarian cancer) ձվարանի քաղցկեղի ավելի հազվադեպ տեսակ է, որը զարգանում է ձվարաններում գտնվող գերմինատիվ բջիջներից, որոնք սովորաբար վերածվում են ձվաբջիջների։ Սա տարբեր է էպիթելիալ տեսակից, քանի որ այն չի սկսվում ձվարանի արտաքին մակերևույթից, այլ՝ ներսում գտնվող բջիջներից։
Գերմինատիվ քաղցկեղի տեսակներ
Գերմինատիվ քաղցկեղը կարող է լինել մի քանի տարբեր ենթատեսակներով՝
-
Դերմոիդ ուռուցք (mature teratoma)
-
Հաճախ հանդիպում է երիտասարդ կանանց մոտ
-
Նման ուռուցքները պարունակում են տարբեր հյուսվածքներ (մազեր, մաշկ, ատամներ և այլն)
-
-
Պայոքնիկ (yolk sac tumor)
-
Շատ ագրեսիվ է
-
Ամենատարածված է երեխաների և երիտասարդների մոտ
-
-
Սեմինոմա (seminoma)
-
Հիմնականում հանդիպում է տղամարդկանց մոտ, բայց կարող է հանդիպել նաև կանանց մոտ
-
-
Չոր (choriocarcinoma)
-
Զարգանում է վիժման կամ հղիության ժամանակ, երբ հայտնվում է հիպերպրոդուկցիա
-
-
Գերմինատիվ վերսիտիլյում (immature teratoma)
-
Դեռ չբուժված ձև, հաճախ ագրեսիվ է
-
Ախտանիշներ
Գերմինատիվ քաղցկեղը կարող է ունենալ հետևյալ ախտանշանները՝
-
Որովայնի ցավ կամ փքվածություն
-
Շատ արագ հագենալու զգացում կամ ծավալման զգացում
-
Կոնքի կամ որովայնի ծանրություն
-
Միզելու հաճախականություն
-
Հանգստանալու համար կրճատված քաշ
Ախտորոշում
-
Ուլտրաձայնային հետազոտություն (ՈւԶԻ)
-
Որոշում է ուռուցքի քանակը և ձևը
-
-
Արյան թեստ (AFP, hCG, LDH)
-
Գերմինատիվ քաղցկեղի դեպքում բարձրանում են որոշ մարկերները, օրինակ՝ AFP (Alpha-fetoprotein), hCG (Human Chorionic Gonadotropin)
-
-
Կոնսուլտացիա և բիոպսիա
-
Վիրաբուժական ստուգումը կարող է լինել անհրաժեշտ վերջնական ախտորոշման համար
-
Բուժում
Բուժումը կախված է քաղցկեղի տեսակից, զարգացման փուլից և հիվանդի տարիքից, սակայն հիմնական մոտեցումները ներառում են՝
-
Վիրահատություն
-
Ձվարանների հեռացում՝ կանանց մոտ հղիության հնարավորությունները պահպանելու նպատակով
-
Երբեմն՝ ամբողջական կամ հատվածային վիրահատություն, կախված հիվանդության տարածումից
-
-
Քիմիոթերապիա
-
Հաճախ կիրառվում է երիտասարդ կանանց մոտ՝ ուռուցքը նվազեցնելու և քաղցկեղը ոչնչացնելու նպատակով
-
BEP (Bleomycin, Etoposide, Cisplatin) – այս կոմբինացիան ավելի արդյունավետ է գերմինատիվ քաղցկեղի համար
-
-
Ռետինոբլաստոմա (radiotherapy)
-
Շատ հազվադեպ օգտագործվում է, երբ քաղցկեղը տարածվել է այլ օրգաններ
-
Կանխատեսում (պրոգնոզ)
-
Գերմինատիվ քաղցկեղը, հատկապես երիտասարդ կանանց մոտ, ունի բարձր բուժելիություն։
-
Եթե վաղ փուլում է ախտորոշվում, 5-ամյա ողջունակության ցուցանիշը կարող է լինել ավելի քան 90%-ը։
-
Ուշ փուլերում, երբ արդեն տարածվել է, բուժումը կարող է լինել ավելի դժվար, բայց միևնույն է՝ մեծ մասամբ ունենում է դրական պատասխան։
Կանխարգելում
-
Բարձր ռիսկ ունեցող հիվանդները (օր.՝ գենետիկ պատմություն ունեցողները) պետք է պարբերաբար անցնեն բուժզննումներ։
-
Եթե հղիությունը կամ երեխաների բեղմնավորումը չի պլանավորվում, որոշ դեպքերում առաջարկվում է կոնսերվատիվ մոտեցում՝ միայն հյուսվածքի հատվածային հեռացում։
Ստրոմալ ձվարանի քաղցկեղը (stromal ovarian cancer) ձվարանի մի տեսակ քաղցկեղ է, որը զարգանում է ստրոմալ բջիջներից, որոնք կազմում են ձվարանի հյուսվածքի կառուցվածքային և աջակցության մասը։ Այս բջիջները կարևոր են ձվարանի ֆունկցիաների համար, քանի որ նրանք արտադրում են հորմոններ, ինչպիսիք են էստրոգենը և պրոգեստերոնը։
Ստրոմալ քաղցկեղը բավականին հազվադեպ է, բայց դա կարևոր է, քանի որ այն կարող է առաջացնել հորմոնալ խանգարումներ և տարբեր ախտանշաններ։
Ստրոմալ քաղցկեղի տեսակներ
Ստրոմալ ձվարանի քաղցկեղը կարող է լինել մի քանի ենթատեսակներով՝
-
Ֆիբրոմա (fibroma)
-
Ամենատարածվածն է՝ կազմված լինելով ֆիբրոզ (կապակցուցիչ) հյուսվածքից։
-
Գլխաբար հանդիպում է ավելի մեծ տարիքային խմբերում (պետքհոդի փուլում)։
-
Հաճախ տրոհում է, երբ բավականին ուշ է ախտորոշվում։
-
-
Լեյդիգի ուռուցք (Leydig cell tumor)
-
Հորմոնալ ակտիվ, առաջացնում է տղամարդկային սեռական հորմոնի՝ տեստոստերոնի բարձրացում։
-
Արդյունքում կանանց մոտ կարող է առաջանալ մազածածկություն (հիռսուտիզմ), ձայնի խորացում և այլ տղամարդկային հատկանիշներ։
-
-
Սեռական կոնցեգենի ուռուցք (Sertoli-Leydig cell tumor)
-
Դժվար է ախտորոշվում՝ հանդիպում է իդենտիֆիկացվող հորմոնալ խանգարումներով։
-
Լայն տարածված չէ, բայց հանդիպում է երիտասարդ կանանց մոտ։
-
-
Համախառն (composite) ուռուցքներ
-
Այսպիսի ուռուցքները կարող են համատեղել տարբեր բջիջների տեսակներ, ինչպիսիք են ֆիբրոբլաստները, լեյդիգի և սերտոլի բջիջները։
-
Ախտանիշներ
Ստրոմալ քաղցկեղի ախտանիշները կարող են տարբեր լինել՝ կախված այն բանից, թե որոնք են հորմոնները, որոնք արտադրվում են ուռուցքի կողմից։ Հաճախ հանդիպում են հետևյալները՝
-
Էստրոգենային ախտանիշներ՝
-
Չնչին կամ ոչ կանոնավոր արյունահոսություն
-
Մենոպաուզայի մոտ կանանց մոտ՝ արյունահոսություն
-
Սեռական տառապանքներ (երկարատև անպտղություն)
-
-
Տեստոստերոնային ախտանիշներ (օր.՝ Լեյդիգի ուռուցք)
-
Մազերի ավելացում դեմքին կամ մարմնում
-
Ձայնի խորացում
-
Կանանց մոտ՝ տղամարդկային հատկանիշների ձևավորում
-
-
Ընդհանուր ախտանշաններ
-
Որովայնի ցավ կամ փքվածություն
-
Բժշկական հետազոտությունից հետո՝ հիպերսենսիտիվություն կամ ցավայնություն
-
Ախտորոշում
-
Ուլտրաձայնային հետազոտություն (ՈւԶԻ)
-
Քաղցկեղի բուն ձևի և չափի որոշումը
-
-
Արյան հետազոտություններ
-
Հորմոնների մակարդակ (օրինակ՝ տեստոստերոն, էստրոգեն)՝ եթե հորմոնալ ակտիվություն կա
-
-
Բիոպսիա կամ վիրաբուժական ստուգում
-
Երբ անհրաժեշտ է վերջնական ախտորոշում, կարող է պահանջվել վիրաբուժական միջամտություն
-
Բուժում
Բուժման հիմնական մոտեցումները ներառում են՝
-
Վիրահատություն
-
Գլխավորապես կիրառվում է ուռուցքի հեռացումը։ Մեծահասակ կանանց մոտ երբեմն առաջարկվում է նաև ձվարանների ամբողջական հեռացում (օոֆորեկտոմիա)։
-
Կանանց մոտ, ովքեր պլանավորում են հղիություն, կիրառվում է սպառված վիրաբուժություն՝ ձվարանների պահպանմամբ։
-
-
Քիմիոթերապիա
-
Երբ ուռուցքը արդեն տարածվել է այլ օրգաններ, քիմիոթերապիան կարող է օգտագործվել։
-
-
Հորմոնային թերապիա
-
Այս մոտեցումը հատկապես կիրառելի է, եթե ուռուցքը արտադրվող հորմոնները խանգարում են հիվանդի ընդհանուր առողջությանը։
-
Կանխատեսում (պրոգնոզ)
Ստրոմալ քաղցկեղի կանխատեսումը կախված է երկու հիմնական գործոններից՝
-
Ուռուցքի չափը և տարածումը
-
Եթե վաղ փուլերում ախտորոշվում է, կանխատեսումը սովորաբար լավ է։
-
Ուշ ախտորոշման դեպքում կանխատեսումը կարող է վատանալ, բայց բուժումը դեռևս արդյունավետ է։
-
-
Հորմոնալ ակտիվություն
-
Հորմոնալ ակտիվություն ունեցող ուռուցքների դեպքում (հատկապես էստրոգենային) հնարավոր են տարբեր բարդություններ, սակայն դրանք դեռ վերականգնելի են։
-
Ստրոմալ քաղցկեղը ընդհանուր առմամբ ունի բարենպաստ կանխատեսում, հատկապես, երբ հիվանդությունը հայտնաբերվում է վաղ փուլերում։ Հակառակ դեպքում՝ այն պահանջում է ավելի ագրեսիվ բուժում։